op maandag 6 februari toch maar vroeg opgesxtaan omdat de NS met een aangepast treinschema rijdt. Lianne Heeft me gelijktijdig met het naar school brengen van de kinderen afgezet bij het station. De eerste trein reed op tijd en met een redelijk schema (een keer langer wachten op een station) kwam ik aan in Utrecht. Vanaf hier kon ik overstappen op de trein naar Schiphol.

Ook deze reed in eerste instantie op tijd helaas net buiten Utrecht moet deze stoppen voor een rood sein. Hier heb ik ruim een half uur stilgestaan voordat deze verder reed. Ik dacht nog bij mezelf maar goed dat ik op tijd vertrokken ben.

Op schiphol aangekomen bleek dat ik meteen mijn bagage al in kon checken maar vanwege het nieuwe digitale systeem mag je dit zelf doen. Je hoefde alleen de instructies op de computer maar te volgen dat ging goed tot ik de bagagelabel moest bevwestigen aan de koffer. Blond als ik was wist ik wel dat het label rond het handvat van de koffer moest maar hoe maak ik de strip dan vast. Zegt de grondsteward doodleuk 'je kan ze ook tegen elkaar aan plakken met de plakranden naar elkaar toe' (duh).

Bij de douane werd ik staande gehouden omdat het alarm bij het poortje afging (niet in de gaten dat een metalen rits dit alarm al af laat gaan). Roept een vrouwelijke douanier STOP!! en moet ik worden gefouilleerd. Ze betast mijn borsten 3 keer (gevaarlijk wapen) en vervolgens trekt ze voor en achter aan mijn bh bandje (of daar nog iets uit kan vallen;)). blijkt dus dat mijn rits de oorzaak was en kon ik verder.

na een middagje shopen op schiphol blijkt dat mijn vlucht een half uur vertraging heeft en dat vluchten naar Londen en Parijs (na mijn vlucht) al zijn gecanceld. Dit gaat nog spannend worden of mijn vlucht doorgaat of niet maar gelukkig hij vertrekt. Wel leuk om te zien hoe mensen reageren op elkaar in zo'n situatie. De grondstewardessen komen aan en mensen gaan automatisch een rij vormen terwijl er nog geen vliegtuig te bekennen was aan het eind van de gate. Vervolgens komt het vliegtuig staan bijna iedereen op om in de rij te gaan staan terwijl de mensen in het vliegtuig eerst nog uit moeten stappen, bagage eruit gehaald moet worden en schoongemaakt alvorens ze overgaan tot boarden.

In het vliegtuig kom ik naast een jongen te zitten waarvan ik in eerste instantie dacht dat hij een Zweed was (las een Zweeds boek). Later bleek dat hij dacht dat ik Zweeds was omdat ik een boek aan het lezenwas van Lars Kepler (zweeds schrijvers echtpaar). Hij begreep alleen niets van hetZweeds dat ik las. In Madrid tijdens de lay over zit ik ergens wat te drinken en komt hij bij me zitten en stelt zich voor als Lucianno, Argentijn van Italiaanse afkomstdie momenteel in Zweden woont. Ik heb met hem gezellig zitten kletsen tot het vliegtuig weer vertrok (nee dames rustig hij is 25 jaar en woont in Zweden samen met een, jawel, Zweedse). In het vliegtuig heeft hij me nog even opgezocht om aan te geven dat hij het jammer vond dat hij niet naast mij zat. De nachtvlucht verliep redelijk rustig ik zat wel tussen een paar heetgebakerde argentijnen (of spanjaarden) maar ze hielden zich rustig. In Beunos Aires aangekomen treft ik een meisje die net als Esther 7 maanden gaat studeren in Beunos Aires en met haar heb ik een taxi genomen naar het adres en Esther en heb die meiden even met elkaar in contact gebracht zodat ze misschien nog met elkaar verder op kunnen trekken.

Kortom ik vertrok in Nederland met -6 naar (Madrid) 6 graden naar 35 graden in Beunos Aires.

En Harrie ik ben via Lucianno te weten gekomen dat Esther in een veilige maar dure wijk zit in BA. Buiten BA moet alles veel goedkoper zijn maar daar komen we snel genoeg achter.