Buenos Aires

Vandaag zijn we na een rit van 12 uur aangekomen in Beunos Aires en zijn bekaf van de rit (ondanks de luxe stoelen). We hebben dan ook een intensieve rondreis gehad door Mendoza en Cordoba.

Vandaag komt ook Dillo (een vriend van Esther) aan in Beunos Aires. vandaar dat we eerder teruggekomen zijn vanuit Mendoza. Met hem ga ik morgen o.a. La Boca bezoeken.Aangezien het hier in Palermo dit weekend Argentijns Carnaval is zal dit er zeker ook wel inzitten.

Voor de rest hebben we vandaag wat spullen gewassen, afscheid genomen van Julia omdat ze voor een paar dagen naar Uruguay vertrekten zijn bekomen van de lange terugreis.

Mendoza naar Buenos Aires

Gisteren hebben we een ticket geboekt naar BA vandaag vertrekt de bus om 20.00 uur dus Moeten we vandaag nog een dagje bij het zwembad toeven (wat is het leven zwaar). Doordat er gisteren een regenbui is geweest blijkt dat de temperartuur nu opgelopen is tot 45 graden. Na een uurtje in de zon hou ik het voor gezien en ga ik lekker in de schaduw zitten.

Voor het vertrek komen we ineens de ober van gisteren tegen en hij baalt dat we vertrekken en komt even afscheid nemen. In de bus hebben we ons gesetteld in de luxe stoelen (beter als in een vliegtuig) wat blijkt hebben we een komiek als purser en wil dat we meedoen aan de busbingo (!!!!) maar dan in het spaans. Hier hebben we dan ook serieus aan meegedaan ;).

's nachts zijn we wakker geworden van noodweer de bus raast maar door over de 'snelweg'en ondertussen stortregent het met constant bliksemflitsen. Ik heb de gordijntjes van de bus maar gesloten om nog enigzins te kunnen slapen met zo'n fotosessie buiten!!.

Rustdagje

We werden om 10.45 uur pas wakker. Onze engelse kamergenoten gafen aan dat zij dit hun eerste dag ook hadden omdat er geen raam in de kamer is wardoor het gewoon donker blijft.

Na een heerlijke brunch zijn we naar het busstation gegaan om een busticket te regelen voor onze terugreis naar Beunos Aires morgen. Helaas geen CAMA (stoel met een voettenplankje en een rugleuningdie 90 graden versteld kan worden waardoor je kan slapen. Voor het boeken hadden we ons paspoort nodig en jawel die lag in de kluis van het hostel. Ze gaf aan dat ze toch echt het nummer van mijn paspoort nodig had om de boeking te kunnen bevestigen. Ik heb toen een nummer opgeschreven waarvan ik dacht dat dat het nummer van mijn paspoort was (gedeeltelijk klopte dit ook). en het werd blindelings geaccepteerd.

Ondertussen werd onze bruine auto gewassen door een paar dronken (dak en thuislozen) waardoor we bij terugkomst onze zilverkleurige auto weer herkenden.

Hierna back to the Hostel en relaxen bij the Pool. ¨s avonds lekker gegeten op het terras van het hostel en hierbij heb ik een ober van slag gemaakt. Ik bestelde een pequino vino tinto (klein flesje rode wijn). Komt hij terug met een klein flesje wil hij deze met een kurketrekker (draaidop) openen. dus ik maak hem duidelijk dat het een draaidop is. Blijkt dat hij vervolgens het glas is vergeten na dit gehaald te hebben loopt hij weg komt terug omdat hij de draaidop van de fles is vergeten weer op de fles te doen :-)

Aan het eind van de avons hebben we nog een motregenbui gehad. we zijn gewoon buiten blijven zitten omdat het verkoelend was.

Van San Augustin naar Mendoza

Vandaag hebben we besloten om weer terug te rijden van San Augustin naar Mendoza. Dit wa een vermoeide trip van 600km. De wegen staan hier ook heel goed beschreven op een kaart (not) en allen straat namen en plaatsen staan erop beschreven (weer not). Maar we zijn ineen keer goed gereden en zijn na aankomste meteen bij het hostel in het zwembad gedoken. we hebben besloten om morgen een rustdag in te lassen bij het (jawel) zwembad.

We zijn op het terras voor het hostel gaan eten komt er op een gegeven moment een man cd´s verkopen en wenst Esther een happy Valentine (not me :-( ) vervolgens krijg ik wel de rekening van de ober onder mijn neus. Hoezo hebben ze hier manieren????

La Talampaya

Vadaag maken we ons weer op voor opnieuwe een stukje Dakhar over de zelfde roujte als gisteren . Onderweg moeten we diverse keren remmen voor overstekende geiten, koeien en paarden. Onderweg nog een woestijnvos gespot. Na nogmaals een paar waterbekkens te hebben genomen (met 50km p/u) komen we bij een politiecontrole die onze inmiddels bruine auto lachend tot stilstand manen. Na de kofferbakcontrole mogen we weer doorrijden. Zegt Esther ineens hoe komt het dat alleen onze auto er zo smerig uitziet?? zeg ik nog serieus omdat de andere auto´s van de andere kant komen!? (niet omdat zij het waterbekken stapvoets nemen en wij met 50km).

Aangekomenj bij La Talampaya kunnen we dus eindelijk het park gaan bezichtigen. Dit park is dus echt de moeite waard om 3 keer de Dakhar route te rijden. De foto´s kan ik helaas vanwege het snelle internet niet op de site zetten (ik probeer het nog wel een keer )maar na mijn vakantie volgt wel een selectie op mijn fb.

Het park Ischigualusto hebben we niet mer gedaan omdat ze daar geen zin meer in hadden en zijn doorgereden naar San Augustin om daar te overnachten en de moonvalley te bezichtigen.

In San Augustin hebben we in het hostel weer een paar leuke mannen ontmoet waar we mee zijn gaan eten ( De Nederlandse mannen kunnen in een bepaald opzicht nog heel wat leren van de Argentijnse mannen ;-).

San Juan naar San Jose de Jacal

Vandaag vertrekken we van San Juan naar San Jose de Jacal. We rijden de hele rit door woetijn gebied en boven ons zweven de Condors. Best machtig om te zien want dit zijn dus echt geen kleine vogels. De sit verloopt zonder problemen maar San Jose De Jacal lijkt een ghost town. We komen er rond twee uur aan maar iedereen in volgens mij hier bezig met een siesta. Ook de restaurants hier zijn allemaal dicht. Na ingecheckt te hebben bij een hotel (leek dicht omdat alle gordijnen dicht waren getrokken) zijn we op zoek gegaan naar iets te eten. Bij een 'supermarkt' hebben we wat eten gekocht en besluiten dit om het plein op te eten. Op het plein aangekomen blijkt dat Esther mijn reisboek in de supermakrt heeft laten liggen. Dus ik terug begint de eigenaar een heel verhaal in het spaans tegen mij dat hij al bezieg was met 'alle' hotels van San Jose af te bellen om te informeren waar wij logeren (sdit omdat er geen naam in het bioek staat). Althans dit heb ik met mijn 'uitmuntende Spaans' Begrepen (ook omdat hij met een telefoonboek in zijn hand stond en wees naar Hotels).

Terug op het plein komt ' de dorpsgek' de vuilnisbakken op het plein controleren op eten en geeft vervolgens alle honden te eten.

We zijn vanuit San Juan naar hier gekomen om vanuit hier naar de nationale parken Ischigualusto en Nationaal park La Talampaja te gaan. Omdat er verder niet veel te beleven valt beluiten we om maar eerst naar het dichtsbijzionde park te gaan Ishigualusto (maar 75 km).

Op de weg naar dat park begroijpen we waarom de Dakhar railley hierlangs is gekomen we hebben eerst een bergroute met een smalle tweerichtingsweg (1 auto breed). Met aan een kant ravijn enaan de andere kant de bergwand.Met veel haarspeldbochten en geen wegmarkingen. Hierna volgt een weg die veel wegheeft van een achtbaan met veel heuvels en dalen (kort op elñkaar) met hier en daar een waterbekken waar je doorheen moet. Na 125 km komen we uiteindelijk om 17.10 uur aan bij Nat. Park La Talampaya. Wij dachten dat we verkerd waren gereden maar de afgelegde weg bleek de enige weg te zijn naar beide parken.

Alleen helaas wa mochten niet mer in het park (het ging wel dicht om 19.15 uur) maar de laatste excusie vertrok om 17.00 uur en ze wilden geen uitzondering maken. Hierop zijn we al balend door gereden naar het volgende park. Helaas ook hier kregen we nul op rekest met als gevolg dat we ´s avonds de helde route weer terug moesten (in het donker). Nu ben iki nbiet snel bang maar op een weg met slechte wegmarkeringen en loslopende koeien geiten en paarden is dit wel even zweten. We moesten dan ook een keer vool op de rem voor ineens opduikende koeien maar we zijn er heel langs gekomen. Bij de bergpas aangekomen bleek deze nog slechter zichtbaar te zijn waardoor het gokken werd of we nog op de weg zaten. gelukkig reed er een oude 4wd truck voor ons die snelheid minderde en ons zo over de bergweg heeft geloodst.

Om 23.00 uur aangekomen bij het hotel kon je mij dus wel uitwringen. aangekomen in de hotelkamer dodelijk vermoeid gooi ikmijn fototoestel op bed schiet er ineens een kakkerlak weg richting het kussen. Eshter (held als ik ben) heeft deze gevangenen buiten gegooid hierop hebben we de hele kamer op z´n kop gezet om te controleren of er nog familie aanwezig was.

Nadatdit niet het geval bleek konden we gan slapen met in ons achterhoofd het idee dat we de volgende dag de route nog een gingen rijden.

San Juan

Vandaag zijn we van Mendoza vertrokken naar San Juan. Eerst hebben we nog een echte Gauchobroek gekocht voor 120 peso. Op weg naar San Juan reden we over route 40 (In Argentinie net zo´n bekende route als route 66 in Amerika. Na een half uur rijden komnt er een controlepost van de Politie (met een groot spandoek). Dus wij braaf stoppen kijken die agenten ons heel verbaasd aan met het teken dat we door moeten rijden. Na nog een uur rijden komen we bij de (provincie)grens van Mendoza met Cordoba en staat er weer met grote letters aangegeven dat we moeten stoppen voor controle. Wij brad stoppen kijke ze vanuit het gebouwtje heel verbaas om en zwaaien dat we door kunnen rijden.

na een kwartier rijden komen we weer bij een politie controle en op het moment dat we stoppen vraagt hij mijn rijbewijs (een agent die werkt!!!). Op het moment dat hij mijn rijbewijs en internationaal riojbewijs ziet: Ah Hollanda.. en kunnen we doorrijden. snel wordt deze controle gevolgd door een fuik voor een intensieve controle Ik stop en die man vraag of ik de kofferbak open wil maken. Na het openen van de kofferbak zegt hij; mui bien ( hij heeft volgens mijn nog eens niet gezien wat erin lag...) en we kunnen weer doorrijden. HIerna volgt een heel stuk door de woestijn. Wel vreemd om te zien want links van onbs ligt het Andes gebergte met aan de voet groene pampas en rechts woestijngebied.

In San Juan aangekomen hebben we zonder kaart vrij snel ons hostel gevonden (with swimmingpool). en maken we ons op voor een dagje relaxen. We wilden eigenlijk naar Zundavalley rijden maar dat is na de middag veel te warm dus hebben we besloten om een middagje te relaxen bij de pool en morgen vroeg op pad te gaan.

Bij het zwembad worden we vrij snel aangesproken door jongens uit BA en die willen met Esther naar een voetbal wedstrijd van hinh club met de Boca Juniors. ze wilden ook haar naam van facebook en met haar op de foto (onze beroemdheid) dus binnenkort komen er een aantal argentijnse vriendjes bij.

Mendoza

Gisteren zijn we na een bezoekje aan de Madres de Playo del Mayo uiteindelijk met de bus vertrokken richting Mendoza.

We zaten bovenin de bus met Panorama view op de weg. Echter de vooruit was voorzien van een Soort raster tegen de zon wat het uitzicht toch wel enigzins belemmerde. Eenmaal gesetteld kwam de purser eerst rond met snoepjes en later met een heus diner. Toen het tijd was om te gaan slapen kon er een plaat teuggeklapt worden waarop je benen konden liggen en de stoel kon bijna helemaal plat (zo kan ik het wel 14 uur uithouden). Na een rustige nacht vanmorgen nog een ' ontbijt' gekregen van crackertjes en jam een cakeje en een koekje. rond 10 uur zijn we aangekomen in Mendoza en gaan we gelijk informeren voor een auto te huren. Bij de informatiedesk krijgen we echter te horen dat er vanavond IN Mendoza een Jazzfestival (gratis) is. We besluiten hierop maar een hostel te nemen en een auto te huren.

Bij een leuk utiziend hostel (met zwembad) blijkt dat deze volzit maar verwijst ons naar een ander hostel waar nog wel plek is en geeft gelijk aan dat we vandaag ondanks dat we niet bij hun logeren gebruik mogen maken van het zwembad en vanavond een argentijnse BBQ.

Hier gaan we zeler gebruik van maken maar eerst gan we de wijnbodega´s opzoeken om wijn te proeven. BIJ het hostel waar we blijven overnachten gaven ze aan dat we te laat waren voor een rondleiding over een bodega. We hebben besloten om toch te gaan en te doen of we blond zijn maybe we have luck.

Gezien de wegbewijzering en het feit dat sommige buurten niet op een kaart vermeld zijn zijn we met een omweg toch beland bij Bodega Lopez en worden zonder problemen binnengelaten voor een tour (welliswaar in het spaans maar ach het gaat tenslotte om het wijnproeven op het eind!!! ). Aan het eind van de tour kwam het wijnproeven en ik gaf aan dat ik nog moest rijden (na champagne te hebben geproeft. oh No problema en schenkt vervolgens rode wijn in (niet een beetje gewoon een half glas). Hierna nog even de rose geproefd en wat wijn meegenomen.

Op de terugweg hebben we met ons 'nuchtere hoofd' ineens de weg gevonden terwijl we niet eens wisten waar we zaten: toen we de weg vroegen bleek dus dat we gewoon op de goede weg zaten.

nu gaan we ons opmaken voor een avondje jazz en een argentijnse BBQ.